Çocuklar için Müzik ‘ikinci dil’

Anne babalar bebekleriyle konuşurken içgüdüsel olarak melodik bir konuşma biçimi kullanırlar: Konuşma melodisinin kapsamı yükselir, konuşma hızı yavaşlar, sesler uzar, ifadele kısalır ve sık sık yinelenir, ritmik yapılar oluşur. Bebekler bu konuşma biçiminin müzikal öğelerine yoğun tepkiler verirler, anne babalarının kullandığı sözcüklerinin melodisiyle kendilerini güvende hissederler. Dünyanın bütün dillerinde var olan bütün ses farklılıklarını taklit edebilecek koşullara sahiptirler.

Bebekler taklit ederek öğrenirler. Taklit etmek, onlara yeni bir biçimde, yani çevrelerindeki yetişkinler gibi davranma olanağını sağlar.

Bebek altı ila on iki aylıkken, kendi dilindeki sesleri düzenlemeye başlar. Bundan böyle bebeğin anadili olarak Almanca, İngilizce, Hırvatça, Yunanca ya da Türkçe’nin gelişip gelişmeyeceği belli olur.

Bebek yaklaşık 7–8 aylıkken, “kendine özgü sesler çıkarma”ya başlar. “Dadada” ya da “bababa” gibi sesli ve sessiz harflerden oluşan heceleri art arda sıralamaya başlamıştır. Bebekler, bütün kültürlerde ilkin aynı sesleri çıkarırlar. Bebekler gelişme sürecinde kilometre taşı kaydeder kaydetmez, dil bilincinin evrensel safhası ile anadilinin sabitlenme süreci de tamamlanmış olur.

Çocuk, yaklaşık bir yaşında ses çıkarmayı bırakıp sözcüklere yönelir. Artık çocuğun sözcük haznesi hızla gelişmektedir.

Çocuk dört yaşında ortalama 900 sözcükten oluşan bir dağarcığa sahiptir.

Sözcük sayısı altı yaşa kadar yaklaşık 2400 sözcüğe ulaşır (gündelik dilde 2000 sözcükle anlaşma sağlanabilir).

Buradan sınırlı süreler içinde yeni deneyimleri ve yeni bilgileri içeri alacak zaman aralıklarının açıldığı sonucuna varılabilir. Zaman dolduğunda, aralık kapanmakta ve sunulan enformasyonlar bir daha başlangıçtaki olası kaliteleriyle işlenememektedir.

Yukarıda anlatılan nedenlerden ötürü bebeklerin altı aylıktan önce müzikle çok yönlü olarak temas etmeleri anlam ve önem taşımaktadır. Müzikal seslerin işitilmesi ve şarkıların “bebekler tarafından sesler çıkarmak suretiyle tekrar edilmesi”, beyin hücrelerinin yoğun bir şekilde ağ ile bağlantısını sağlar. Beyin, müziği bir dil gibi algılar ve -müzikle ilgilenmenin yoğunluğuna bağlı olarak- müziğin ikinci bir “anadili” olarak tanınabilmesinin ve edinilebilmesinin koşullarını yaratır.

Erken dönem çocuklukta, özellikle de üç ile altı yaşlar arasında, çocuğun öğrenmeye en açık organı uzak ara ile kulaktır. Kaba ve ince motor yapı ile ses, gelişimleri bakımından işitme duyusuna oranla çok daha geridedir. İşitilen her şey adeta bir sünger tarafından emilir, taklit edilir ve işlenir. Çocuklar teşvik edilmek isterler ve teşvik de edilmelidirler, bir şeyler başarmak isterler. Yapabileceklerinden daha azını istemek, onların canını sıkar ve öğrenme motivasyonlarını ellerinden alır.

Çocukların doğdukları andan itibaren ikidilli olarak yetiştikleri, her iki dile de kayda değer bir farklılık olmadan hâkim oldukları bilinmektedir. Bu anlamda doğru öğrenme adımlarının doğru zamanlarda tutarlı bir şekilde atılması kaydıyla, müzik de “ikinci anadili” olarak tanınabilir ve edinilebilir. Müzik ile dil (şarkı) arasındaki ilişki son derece açıktır.

Yamaha Müzik Okulu programları Robbie, Kraki ve JMC‘nin amacı da müziği çocukların küçük yaşlarından itibaren ikinci bir dilmiş gibi dağarcıklarına yerleştirmektir.

Robbie, Kraki ve JMC (Junior Music Course) ders saatleri ile ilgili olarak www.kendikosk.com adresinden programlara bakmanızı rica ediyoruz. Deneme dersleri için bizimle irtibat kurduğunuz takdirde en yakın zamanda görüşüp çocuk müzik kurslarımızın detaylarını anlatma fırsatına sahip olacağız.

Her yaşta çocuklarınıza verebileceğiniz en iyi müzik eğitimi – Yamaha Müzik Okulu…